Są to:

• przestępstwo zniesławienia (art. 212 k.k.),
• przestępstwo znieważenia (art. 216 k.k.),
• przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej (art. 217 k.k.),
• spowodowanie lekkiego uszczerbku na zdrowiu i nieumyślne spowodowanie lekkiego i średniego uszczerbku na zdrowiu (art. 157 § 2 i 3 k.k.).

W zakresie tych czynów zabronionych inicjatywa procesowa należy do pokrzywdzonego i to on, a nie prokurator, może wnieść akt oskarżenia do sądu (tzw. prywatny akt oskarżenia), albo skargę na policji. 

Z uwagi na zawiłość polskiego systemu prawa oraz formalizm procedury karnej, osoba nieposiadająca wykształcenia prawniczego może nie być w stanie samodzielnie sporządzić prywatnego aktu oskarżenia.

W takiej sytuacji najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest skorzystanie z pomocy pełnomocnika – adwokata, który nie tylko sporządzi akt oskarżenia zawierający wszystkie niezbędne elementy i odnoszący się do wszelkich istotnych okoliczności sprawy, ale i zabezpieczy interesy pokrzywdzonego/oskarżyciela prywatnego w trakcie rozprawy.